Martijn en Carlien zijn heel trots op hun kleine zus. De hele dag houden ze in de gaten waar ze is en wat ze aan het doen is. Wanneer ze huilt worden er lieve woordjes gezegd met een hoog stemmetje.
Anouk is regelmatig al een poosje wakker en ligt dan in de box. Grote broer en zus zijn er dan niet bij weg te krijgen. Anouk wordt lief toegesproken en bewonderd.
Ook de eerste wandeling als gezin is gemaakt. Martijn en Carlien grepen allebei een kant van de wagen en eigenlijk had mama wel los kunnen laten... maar er moest af en toe nog wat bijgestuurd worden.
